Λευτέρη Παπαδόπουλου, «Ο αρχηγός»

Φτιάχναμε καπέλα από χαρτί
είχαμε και ξύλινα ντουφέκια
κι ήτανε ο πόλεμος γιορτή
στα παλιά μας στέκια.

Όλοι σε φωνάζαν αρχηγό
κι ήξερες μονάχα να διατάζεις
κι έτρεχα ξοπίσω σου κι εγώ
για να με κοιτάζεις.

Έγειρες στη γη να κοιμηθείς
κι έγινε η καρδιά σου κυπαρίσσι
σου 'πα θα πεθάνω αν σκοτωθείς
κι όμως έχω ζήσει.

[πηγή: Λευτέρης Παπαδόπουλος, Μάνος Λοΐζος, Κάκτος, Αθήνα 1983 (β΄ έκδ.), σ. 245]