Βασίλη Τσιτσάνη, «Οι Φάμπρικες»

Σφυρίζει η φάμπρικα μόλις χαράζει,
οι εργάτες τρέχουν για τη δουλειά,
για να δουλέψουνε όλη τη μέρα,
γεια σου, περήφανη κι αθάνατη εργατιά!

Βλέπεις κοπέλες στα υφαντουργεία
και άλλες δουλεύουν στα αργαλειά,
στα καπνομάγαζα, στα συνεργεία,
γεια σου, περήφανη κι αθάνατη εργατιά!

Φράγκο δε δίνουνε για μεγαλεία,
έχουνε μάθει να ζουν απλά,
στάζει ο ιδρώτας τους χρυσές σταγόνες,
γεια σου, περήφανη κι αθάνατη εργατιά!

Σφυρίζει η φάμπρικα σαν θα σχολάσουν
κορίτσια-αγόρια ζευγαρωτά,
με την αγάπη τους θα ξαποστάσουν,
γεια σου, περήφανη κι αθάνατη εργατιά!

[πηγή: στίχοι-μουσική: Βασίλης Τσιτσάνης, Columbia 1950]