Σοφοκλέους τραγωδίαι:"Οιδίπους Τύραννος" και "Αίας" (Β Γενικού Λυκείου - Γενικής Παιδείας) - Βιβλίο Μαθητή (Εμπλουτισμέν...
Α΄ Επεισόδιο: στ. 307-684 Β΄ Επεισόδιο: στ. 733-1281 Επιστροφή στην αρχική σελίδα του μαθήματος

ΠΡΩΤΟ ΣΤΑΣΙΜΟ

ΧΟΡΟΣ

  Ποιος είναι τάχα ο άγνωστος                                [στρ. α 685
  που κρύβεται μες το χρησμό του Δελφικού50  
  του Βράχου; αυτός που τέλεσε τ' ανείπωτα,  
  τ' ανομολόγητα με χέρι ματωμένο;  
  Είναι καιρός να πάρει  
  της εξορίας την οδό γοργά, 690
  όπως γοργά της θύελλας τ' αλόγατα καλπάζουν.  
  Πάνοπλος ο υιός του Διός τον διώκει  
  με του πυρός την αστραπή  
  κι αλάθευτες ακολουθούν σα λαγωνίκες  
  οι Ερινύες τρομερές.51 695
     
  Στην κορυφή του χιονισμένου Παρνασσού    [αντιστρ. α]
  πρόβαλε λόγος λαμπερός μιας αποκάλυψης  
  κι όλοι ζητούν τον άγνωστο, τον άφαντο  
  μυρίζοντας τα χνάρια του παντού.  
  Σαν την άδικη λουφάζει την κατάρα στα δάση, 700
  στα βράχια και στα σπήλαια, σαν ταύρος μοναχός,  
  της συμφοράς το πόδι σέρνοντας πεντάρφανο.  
  Κοιτάει να γλυτώσει το χρησμό·  
  χρησμό που ζωντανός αιώνια  
  στην κεφαλή του γύρω-γύρω θα πετάει. 705
     
  Με τάραξε βαθιά, με τρόμαξεν                              [στρ. β]
  ο σοφός μαντευτής των σημείων.  
  Ν' αμφιβάλλω ή να πιστέψω;  
  Απορώ· να μιλήσω διστάζω.  
  Σκοτάδι μπρος και πίσω, παντού. 710
  Με της ελπίδας τα φτερά πετώ.  
  Δεν άκουσα ποτέ να μιλάνε για μίσος,  
  πρόσφατο και παλιό,  
  ανάμεσα στους Λαβδακίδες  
  και στου Πολύβου τον υιό. 715
  Πού νά 'βρω πειστικά τεκμήρια  
  τη φήμη να κλονίσω του Οιδίποδος  
  στην πόλη; πώς να συνδράμω να βρεθεί  
  ο άγνωστος φονιάς του Λαβδακίδη;  
     
  Ο Ζευς κι ο Απόλλων σοφοί,                           [αντιστρ. β] 720
  αυτοί μονάχα τη θνητή γνωρίζουν φύση.  
  Θνητός κι ο μάντης, γιατί να ξέρει  
  από μένα πιο πολλά; δεν είναι λογικό.  
  Στον άνθρωπο μόνον η φρόνιμη γνώση  
  νικά τη φρόνιμη γνώση. 725
  Αν δεν αποδειχτούν αλήθειες  
  οι μαντείες του, αρνούμαι τη μομφή του.  
  Όταν εκείνος μες το φως αντάμωσε  
  τη φτερωτή παρθένα, σοφός αποκαλύφτηκε  
  κι η πόλη τον αγάπησε παράφορα. 730
  Ο νους να το χωρέσει δεν μπορεί  
  πως εγκλημάτησε ποτές του.