Η σημασία της σκηνής του πόνου του Φιλοκτήτη

Η σημασία αυτής της σκηνής για την πορεία της δράσης συνίσταται στο ότι ο Νεοπτόλεμος παίρνει στα χέρια του το τόξο. Τώρα όμως αρχίζει να τον εγκαταλείπει το απελπισμένο θάρρος που χρειάστηκε για να αναλάβει μια σκευωρία αντίθετη προς τη συνείδησή του. Αυτό μόνο υπαινικτικά υποδηλώνεται σ’ αυτή τη σκηνή: μια φορά στη συγκρατημένη και, για τη συγκρατημένη δραματική κατάσταση, αμφίσημη προσευχή να φτάσουν αίσια στον σκοπό που όρισαν οι θεοί (779)· και άλλη μια, πιο εμφαντικά, στον στ. 806: «από ώρα τώρα θλίβομαι για τα δεινά σου». Εδώ εμφανίζεται πρώτη φορά εκείνο το πάλαι, που το συναντούμε και πιο κάτω, σε αποφασιστική θέση, το οποίο τοποθετεί μεγάλο μέρος από τα προηγούμενα στην προοπτική της συμπάθειας και του συγκλονισμού.

[πηγή: A. Lesky, Η τραγική ποίηση των αρχαίων Ελλήνων, τομ. Α΄, μτφ. Ν. Χουρμουζιάδης, Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης, Αθήνα 1987, σελ. 404]