Το χορικό αποτελεί απεικόνιση της δραματικής κατάστασης

Το πρώτο στάσιμο (676-729) παρουσιάζει θεματική άρθρωση που δεν είναι σπάνια στον Σοφοκλή. Το πρώτο στροφικό ζεύγος και η δεύτερη στροφή δίνουν μια συγκινητική εικόνα του ανθρώπου που υπομένει καρτερικά τη δυστυχία του. Η δεύτερη όμως αντιστροφή μιλεί για ευχάριστο τέλος και για χαρούμενο γυρισμό στην πατρίδα. Έτσι το χορικό αποτελεί πιστή απεικόνιση της δραματικής κατάστασης, όπως έχει διαμορφωθεί: είναι μια λυρική ανακεφαλαίωση της ως τώρα δραματικής πορείας του έργου. Η εντύπωση αυτού του πόνου έχει χαραχτεί βαθιά, στο τέλος όμως διατηρείται η πλαστή κατάσταση. Φαινόμενο και πραγματικότητα δεν έχουν ακόμη διαχωριστεί.

[πηγή: A. Lesky, Η τραγική ποίηση των αρχαίων Ελλήνων, τομ. Α΄, μτφ. Ν. Χουρμουζιάδης, Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης, Αθήνα 1987, σελ. 403-404]