Όμηρος, Ιλιάδα Β 308-19: Ομηρική παρομοίωση:
Το φίδι κατασπαράζει τα μικρά σπουργίτια και τη μητέρα τους

μέγα σημάδι ἐφάνη ἐκεῖ, μαῦρος σὰν αἷμα δράκος,
τέρας ποὺ ἔβγαλε στὸ φῶς ὁ ἴδιος ὁ Κρονίδης,
ἀπὸ τὸ βάθος τοῦ βωμοῦ στὸν πλάτανον ἐχύθη.
᾽Εκεῖ φωλιάζαν σπούργιτες, ἀφτέρωτα πουλάκια
εἰς τὸ ὑψηλότατο κλαδὶ κρυμμένα μὲς στὰ φύλλα
ὀκτώ, κι ἐνάτ’ ἡ μάνα τους ποὺ τά ᾽χε γεννημένα.
Τά ᾽τρωγε αὐτὸς ποὺ ἔτριζαν ἐλεεινὰ καὶ γύρω
πετοῦσε ἡ μάνα κλαίοντας τὰ τέκνα της κι ὁ δράκος
᾽στράφη, ἐτινάχθη κι ἔπιασεν ἀπ’ τὸ φτερὸ κι ἐκείνην·
καὶ ἀφοῦ τὰ τέκνα ὅλά ᾽φαγε και ἀκόμη τὴν μητέρα,
θαῦμα τὸν ἔστησε ὁ θεὸς ὁποὺ τὸν εἶχε δείξει·
ἐκεῖ τὸν πέτρωσ’ ὁ υἱὸς τοῦ κρυπτοβούλου Κρόνου·

[πηγή: Ι. Πολυλάς (μτφ). Ομήρου Ιλιάς, ΟΕΔΒ 1965]