αστικό δράμα: Θεματική και υφολογική κατηγορία της δραματουργίας που έχει τις απαρχές της στο θέατρο του Διαφωτισμού και καταλήγει στον 20ό αιώνα. Επίκεντρο των δραματικών υποθέσεων είναι η αστική οικογένεια και το κοινωνικό της περιβάλλον. Οι δραματικές συγκρούσεις προκύπτουν αρχικά από την ταξική αντίθεση με την αριστοκρατία. Στον ρεαλισμό και στον νατουραλισμό αναλύεται η φθορά και η σήψη στους κόλπους της ίδιας της αστικής τάξης, και αργότερα η σύγκρουση με την εργατική τάξη, καθώς και η διάλυση των οικογενειακών θεσμών και δεσμών, η αντίθεση των γενεών, η κρίση των συζυγικών σχέσεων κτλ. Το δραματικό αυτό είδος γράφεται κυρίως σε πεζό λόγο.

(απόσπασμα από το λήμμα «αστικό δράμα»)

[πηγή: Συλλογικό έργο, Λεξικό Νεοελληνικής Λογοτεχνίας, εκδόσεις Πατάκη, 2007 (απόσπασμα από το λήμμα «αστικό δράμα»)]

Δείγματα ελληνικού αστικού δράματος: στο Ψηφιοποιημένο Αρχείο του Εθνικού Θεάτρου η κατηγορία παραστάσεων αστικού δράματος περιλαμβάνει τα έργα: «Βασιλικός» του Α. Μάτεσι, «Είλωτες» του Α. Τερζάκη και «Στέλλα Βιολάντη» του Γρ. Ξενόπουλου.